Geschiedenis

Hellevoetsluis heeft een lange geschiedenis. Na 1600 groeide deze plek uit tot de belangrijkste oorlogshaven van Nederland. Schepen van de Admiraliteit van Rotterdam werden hier schoongemaakt, gerepareerd en opnieuw bevoorraad. Rond de haven ontstond langzaam een klein dorp. Rond 1665 werden de eerste verdedigingswerken aangelegd om vijanden, zoals de Engelsen, tegen te houden. Ongeveer dertig jaar later werd begonnen met de bouw van een nieuwe vestingmuur. Hierdoor kreeg de marinehaven haar bekende vorm. Deze vorm is vandaag de dag nog steeds goed te zien. In 1830 werd het Kanaal door Voorne gegraven, dwars door de polder Nieuwenhoorn. Hellevoetsluis kreeg hierdoor een nieuwe rol als voorhaven van Rotterdam. 

Veel schepen en reizigers kwamen langs, wat goed was voor de handel. Toch vertrokken ook veel inwoners naar de grotere stad Rotterdam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Hellevoetsluis zwaar beschadigd. Na de oorlog begon de stad langzaam weer te groeien. Vanaf 1960 ging dit sneller, toen Hellevoetsluis, Nieuw-Helvoet en Nieuwenhoorn samen één gemeente werden. Enkele jaren later kreeg Hellevoetsluis de status van groeigemeente en werden er veel nieuwe woonwijken gebouwd. Tegenwoordig wonen er ruim 40.000 mensen in de gemeente.

Het ontstaan van Land van Paling

Het ‘Zuidfront en Land van Paling’ is een heel bijzondere plek binnen Hellevoetsluis. Het ligt tussen het prachtige open landschap van het Haringvliet en de karakteristieke cultuurhistorische vesting. Het grasveld tussen het kanaal door Voorne en de Vesting staat bekend als het Land van Paling. Eind negentiende eeuw werden salonstoomboten steeds populairder. Deze luxe binnenvaartschepen vonden ook hun weg naar Hellevoetsluis. Enkele bekende maatschappijen die een verbinding met Hellevoetsluis onderhielden waren de Maasnymph, de Vlaardingsche Stoomboot Maatschappij en de Zuid-Hollandsche Stoombootmaatschappij. Die laatste onderhield met de salon-stoomboot ‘Voorne-Putten’ via het Kanaal door Voorne een dagelijkse verbinding met Vlaardingen en Rotterdam. 

Voor de passagiers was een ruimte langs het kanaal nodig om kaartjes te kopen en comfortabel konden wachten. Daar werd Café van Paling voor aangewezen. De eigenaar Kommer Willem Paling was daarnaast ook de sluiswachter van de polders Nieuw-Helvoet en de Quack. Hij was verantwoordelijk voor een goede afwatering van het achterland. Naast het drinken van een Stout Biertje, kon je in Café van Paling dus ook terecht voor kaartjes voor de gewone dagtochten, maar ook voor speciale pleziervaarten naar markten en kermissen binnen en buiten de regio. In 1928 overleed Kommer Willem Paling op 80-jarige leeftijd. Het café werd gekocht door de eigenaar van het Café Casino in de Kerkstraat. Deze liet het oude boeltje afbreken, maar de naam is blijven bestaan: Het Land van Paling.

Over het Zuidfront

Het Zuidfront is de toegang tot de vesting vanaf het Haringvliet. Vroeger was dit een belangrijk deel van de verdedigingswerken van Hellevoetsluis. Het Zuidfront maakte deel uit van een groter verdedigingssysteem dat liep van de Biesbosch tot Hellevoetsluis. Later verloor het Zuidfront zijn militaire functie. Het gebied kreeg een meer openbare en recreatieve rol. 

Tegenwoordig vinden hier evenementen plaats, zoals de Vestingdagen, en is het een plek waar mensen samenkomen. Al lange tijd is hier ook horeca gevestigd. Waar eerder restaurant Aquarius zat, opende in april 2025 restaurant Heeren aan de Vesting.